قلعه نصیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلعه نصیر. [ ق َ ع َ ن َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بالا گریو بخش ملاوی شهرستان خرم آباد، واقع در ٣٢هزارگزی خاور ملاوی و ٣٢هزارگزی خاور راه شوسه ٔ خرم آباد به اندیمشک . موقع جغرافیایی آن کوهستانی و هوای آن معتدل است . سکنه ٔ آن ٣٥٠ تن است . آب آن از سراب قلعه نصیر و گورخانه افرینه و محصول آن غلات، صیفی، لبنیات، پشم و شغل اهالی زراعت و گله داری است راه مالرو دارد. و دارای دبستان است . ساکنین از طایفه ٔ ایل حیدروند هستند و در زمستان به قشلاق میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
قلعه نصیر. [ ق َ ع َ ن َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بن معلا بخش شوش شهرستان دزفول، واقع در ١٢هزارگزی شمال باختری شوش و ٧هزارگزی باختر اتومبیل رو اهواز به دزفول . موقع جغرافیایی آن دشت و هوای آن گرمسیری مالاریائی است . سکنه ٔ آن ٣٠٠ تن است . آب آن از رودخانه ٔ کرخه و محصول آن غلات، کنجد، برنج و شغل اهالی زراعت است . راه در تابستان اتومبیل رو است . ساکنین از طایفه ٔعشایر لر هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).