قلعه نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلعه نشین . [ ق َ ع َ / ع ِ ن ِ ] (نف مرکب ) ساکن در قلعه . نشیننده در قلعه . ◄ محصور. (آنندراج ). ◄ طرف بازی شطرنج که به قلعه رفته باشد. رجوع به قلعه رفتن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلعه نشین . [ ق َ ع َ / ع ِ ن ِ ] (نف مرکب ) ساکن در قلعه . نشیننده در قلعه . ◄ محصور. (آنندراج ). ◄ طرف بازی شطرنج که به قلعه رفته باشد. رجوع به قلعه رفتن شود.