قلزمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلزمة. [ ق َ زَ م َ ] (ع مص ) از حلق فروبردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ): قلزمه ؛ ابتلعه . (اقرب الموارد). فروبردن است، مثل تقلزم . (شرح قاموس ). ◄ ملامت کردن . ◄ بانگ کردن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد)(آنندراج ). ◄ ناکس بودن . (شرح قاموس ).