قلاشیره

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قلاشیره . [ ق َ رَ / رِ ] (اِ) اشخار و قلیا که زاج سیاه باشد. (برهان ) (ناظم الاطباء). رجوع به قلا شود.