قلاج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قلاج . [ ق ُل ْ لا ] (ترکی، اِ) به زور کشیدن کمان . (آنندراج ). ناظم الاطباء به تخفیف لام ضبط کرده و معنی کند: کشش کمان به زور و قوت . (ناظم الاطباء). ◄ مقدار درازی هر دو دست . (آنندراج ) : چون پنجه به قلاج زدی سوی کمانها. طغرا (از آنندراج ). ◄ در تداول، پک سخت به قلیان و جز آن زدن .