قفز

قفز. [ ق َ ] (ع مص ) برجستن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). ◄ مردن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد): قفز فلان ؛ مات . (اقرب الموارد).

قفز. [ ] (اِ) نبات کشوث است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). و رجوع به قفر شود.

قفز. [ ق َ ف َ ] (ع مص ) سپیدشدن دو دست اسب تا مرفق بدون پا. (اقرب الموارد).