قفال شاشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قفال شاشی . [ ق َف ْ فا ل ِ ] (اِخ ) محمدبن احمدبن حسین . از راویان است . (ریحانة الادب ).
قفال شاشی . [ ق َف ْ فا ل ِ ] (اِخ ) محمدبن علی بن اسماعیل . از راویان است . (ریحانة الادب ). تولد وی به سال ٢٩١ هَ . ق . و وفات او به سال ٣٦٥ اتفاق افتاد. وی در فقه و حدیث و لغت و ادب از بزرگان و دانشمندان به شمار میرفت و از ماوراءالنهر بود. قفال به خراسان و عراق و حجاز و شام سفر کردو مذهب شافعی از او در شهرها منتشر گردید و در شاش (آن طرف نهر سیحون ) وفات یافت . او راست : اصول الفقه، مطبوع . (وفیات الاعیان ) (الاعلام زرکلی جزء ٣ ص ٩٤٤).