قفاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قفاف . [ ق ِ ] (ع اِ) ج ِ قُف ّ. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به قف شود.
قفاف . [ ق َف ْ فا ] (ع ص ) سیم دزد میان انگشتان . (منتهی الارب ). آنکه سیم به میان انگشتان برد. (مهذب الاسماء). الصیرفی یسرق الدراهم بین اصابعه . (اقرب الموارد).