قفا نبک

قفا نبک . [ ق ِ ن َ ک ِ ] (ع جمله ٔ فعلیه ٔ امری ) بایستید تا بگرییم، و این مطلع معلقه ای است از امرءالقیس : قفا نبک من ذکری ̍ حبیب و منزل بسقطاللوی بین الدخول فحومل . نوای قمری و طوطی که بارودست می بر سر نشید بلبل و صلصل قفا نبک ِ و من ذکری . منوچهری . زد قفا نبک را قفائی نیک وامرءالقیس را فکند از کار. خاقانی .