قعولة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قعولة. [ ق َع ْ وَ ل َ ] (ع اِمص ) نوعی از رفتار، و آن پیش درآمدگی پای است بر پای دیگر در رفتار. ◄ (مص ) بر سر کوه یا پشته نشستن . (منتهی الارب ).
قعولة. [ ق َع ْ وَ ل َ ] (ع ص ) (عقاب ...) عقابی که بر سر کوه جای گیرد. ◄ (مص ) رفتن مانند کسی که خاک رابا یک گام به روی گام دیگر پاشد. (اقرب الموارد).