قعاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قعاط. [ ق َع ْ عا ] (ع ص ) مرد سخت راننده ٔ ستور. ◄ المتکبر الکزّ. (اقرب الموارد). رجوع به قَعاط و قِعاط شود.
قعاط. [ ق ِ ] (ع ص ) مرد سخت راننده ٔ ستور. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). مرد سخت راننده ٔ ستور و درشتی کننده بر آن . (آنندراج ). ◄ خوب و برگزیده از هر چیز. (اقرب الموارد). رجوع به قَعاط شود.
قعاط. [ ق َ ] (ع ص ) مرد سخت راننده ٔ ستور و درشتی کننده ٔ بر آن . (منتهی الارب ). رجوع به قِعاط شود.