قطین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قطین . [ ق َ ] (ع ص، اِ) ج ِ قاطن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به قاطن شود. ◄ قاطن . (اقرب الموارد). ◄ خدم و حشم آزاد. ◄ اهل خانه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). و آن ازبرای واحد و جمع است، یا جمع آن قُطُن است، یعنی خَدَم و حاشیه ٔ کسی . (اقرب الموارد).
قطین . [ ق ُ طَ ](اِخ ) دهی است از مخلاف سنجان یمن . (معجم البلدان ).