قطیعه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(قَ عَ یا عِ) [ ع. قطیعة ] (اِ.)<BR>۱- جدایی، بریدگی.<BR>۲- گلة گاوان و گوسفندان.<BR>۳- لشکر.<BR>۴- قطعهای از زمین و ملک که به کسی واگذارند تا از آن امرار معاش کند. ج. قطایع.<br>
فرهنگ فارسی معین
(قَ عَ یا عِ) [ ع. قطیعه ] (اِ.) ۱- جدایی، بریدگی. ۲- گله گاوان و گوسفندان. ۳- لشکر. ۴- قطعهای از زمین و ملک که به کسی واگذارند تا از آن امرار معاش کند. ج. قطایع.