قطب فوقانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قطب فوقانی . [ ق ُ ب ِ ف َ ] (اِخ ) «قطب الدین » نامی است معاصر قطب الدین رازی، و از آن جهت که در طبقه ٔ فوقانی مدرسه به تحصیل اشتغال داشته به فوقانی منسوب شده است . (ریحانة الادب ). رجوع به قطب الدین رازی و قطب تحتانی شود.