قطب الدین لاهیجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قطب الدین لاهیجی . [ ق ُ بُدْ دی ن ِ ] (اِخ ) محمدبن علی بن عبدالوهاب شریف دیلمی اشکوری . از علمای امامیه ٔقرن یازدهم هجری و از شاگردان میرداماد است . با شیخ حر عاملی همعصر بود. او راست : ١- ثمرة الفؤاد، در فقه، نسخه ای از این کتاب که در زمان حیات مؤلف نوشته شده در کتابخانه ٔ رضویه ٔ مشهد موجود است . ٢- رساله ای در علم مثال . ٣- محبوب القلوب . سال وفات او به دست نیامد. (الذریعه ج ٥ ص ١٥) (ریحانة الادب ج ٣ ص ٣١١).