قصوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قصوی . [ ق ُص ْ وا ] (ع ن تف ) غایت دور. (منتهی الارب ).تأنیث اقصی، به معنی غایت بعیده . (اقرب الموارد). - غایت قصوی ؛ هدف دور. ◄ (اِ) کرانه ٔ وادی .(منتهی الارب ). طرف وادی . (اقرب الموارد). رجوع به قصیا شود.
قصوی . [ ق ُص ْ وی ی ] (ص نسبی ) نسبت است به قُصی ّ. (منتهی الارب ). رجوع به قُصی ّ شود.