قصلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قصلة. [ ق ِ ل َ ] (ع ص ) مؤنث قِصْل . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به قِصْل شود. ◄ (اِ) جماعت شتران از ده تا چهل . (منتهی الارب ).
قصلة. [ ق َ ل َ ] (ع ص ) سست و نرم زودشکن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ): شجرة قصلة؛ درخت نرم زودشکن . (منتهی الارب ). ◄ (اِ) طائفه ٔ منفصله ٔ از ذرع . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ گله ٔ شتران از بیست تا سی . (منتهی الارب ). ◄ جماعة الماشیة. (اقرب الموارد). گروه مواشی . (منتهی الارب ). ◄ (ص ) حمقاء. (اقرب الموارد).