قصفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قصفة. [ ق َ ف َ ] (ع اِ) پایه ٔ نردبان . ◄ قصفه ٔ قوم ؛ انبوهی و یکدیگر را سپوختن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ پاره ای ریگ توده ٔ فرودریده . (منتهی الارب ). قطعة من رمل تنقصف . (اقرب الموارد).ج، قَصْف، قُصْفان . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ رقت ارطی و تنگی آن . (منتهی الارب ). رقة الارطی . (اقرب الموارد).