قصران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قصران . [ ق َ ] (اِخ ) دو قصر است در قاهره . بعضی از ملوک پیشین قاهره که از دودمان علویان هستند در آنها سکونت داشتند. این دو قصر در جانب راست و شمال بازار قرار گرفته و در توصیف نمی گنجد. امیر فارس الدین قصری بدان منسوب است . (معجم البلدان ).
قصران . [ ق َ ] (اِخ ) شهری است در سیرجان کرمان، و آن را قصرین مینامیدند. (معجم البلدان ).
قصران . [ ق َ ] (اِخ ) رابینو آرد: قصران شاید در حوزه ٔ رودخانه ٔ جاجرود بوده است . علی بن کامه نایب اسپهبد شهریاربن شروین بن رستم قلعه ای در قصران در کنار جاجرودساخت . (ترجمه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص ٢٠٧).