قصبچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(قَ صَ چِ) [ ع - فا. ] (اِ.) پارچهای از قسمی کتان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(قَ صَ چِ) [ ع - فا. ] (اِ.) پارچهای از قسمی کتان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قصبچه . [ ق َ ص َ چ َ / چ ِ ] (اِ مرکب ) پارچه از قسم کتان . (آنندراج ) (غیاث اللغات ). رجوع به قصب شود : قصبچه ام که تو پودش مجاز پنداری حقیقت است همه تار او یقین بنگر. نظام قاری . ◄ (اِ مصغر) قصبه ٔ کوچک . شهر کوچک .