قصبه معمره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قصبه معمره . [ ق ُ ب َ م ُ ع َم ْ م َ رَ ] (اِخ ) نام یکی از بخشهای آبادان است .این بخش را سابقاً حاجی سلطان مینامیده اند به واسطه ٔ وجود نخلستان های زیاد طوایف زیاد و مختلفی از سایر نقاط خوزستان بدانجا رو آورده اند. این بخش در جنوب خاوری آبادان و کنار شطالعرب واقع شده و محدود است از شمال به بخش مرکزی شهرستان آبادان، از باختر و جنوب به شطالعرب، از خاور به خور بهمن شیر و اراضی مسطح باطلاقی . مساحت این بخش در حدود ٢٧٢ کیلومتر مربع است . هوای این بخش گرم سیر و آب آن از شطالعرب و رود بهمن شیر و در مواردی که آب شطالعرب شور است از آب لوله ٔ خسروآباد استفاده میکنند. در این بخش راه شوسه وجود ندارد ولی در تابستان با اتومبیل به اکثر قراء آن میتوان اتومبیل برد. بخش قصبه ٔ معمره شامل دهستانهای مینوحی، خسروآباد، قصبه ٔ نصار و قصبه ٔ معمره است . از ٦٩ قریه ٔ بزرگ و کوچک تشکیل شده و در حدود ٣٧هزار نفرجمعیت دارد. ساکنین از طوایف محیسن می باشند و از طوایف بحرانی، نصار، بهبهانی، بچاچره، عبادی و غیره هستند. محصولات عمده ٔ این بخش خرما و حنا و مختصر انگوراست . دهستان مرکزی بخش از ٢١ آبادی تشکیل شده . سکنه ٔ آن در حدود ١٢هزار تن و قراء مهم آن عبارتند از حد، ابوجمعه، میانج . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).