قصب پوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قصب پوش . [ ق َ ص َ ] (نف مرکب ) آنکه پاره ٔ ابریشمین و کتان پوشد. پوشنده ٔ قصب : ولی آن دلستان کآید درآغوش نه من چون من بتی باشد قصب پوش . نظامی . ز راه پاسخ آن ماه قصب پوش ز شکّر کرد شه را حلقه در گوش . نظامی . نشسته لعل داران قصب پوش قصب بر ماه بسته لعل بر گوش . نظامی . به کردار کله داران چون نوش قبا بستند بکران قصب پوش . نظامی .