قصاص

(قِ) [ ع. ] (مص م.) مجازات، کیفری همسنگ جُرم.<br>

(قِ) [ ع. ] (مص م.) مجازات، کیفری همسنگ جُرم.

قصاص . [ ق َ ] (ع اِ) قُصاص است در همه ٔ معانی آن . رجوع به قُصاص شود. ◄ نوعی از درخت که مگس انگبین می لیسد آن را و دوست دارد، و از اینجاست که انگبین را بدان منسوب نمایند و گویند عسل ُ قصاص . (منتهی الارب ).

قصاص . [ ق َص ْ صا ] (ع ص ) قصه گوی : گفت ای قصّاص در شهر شما کیست چابکتر در این فن دغا. مولوی .

قصاص . [ ق ُ] (اِخ ) نام کوهی است از بنی اسد. (معجم البلدان ).

کیفر، سزا، خون به خون، تاوان، پادافره

عَلَیْکُمُ الْقِصاصُ «قصاص» از مادّه «قَصّ» (بر وزن سدّ) به معناى جستجو و پى گیرى از آثار چیزى است، و هر امرى که پشت سر هم آید، عرب آن را «قصه» مى گوید و از آنجا که «قصاص» قتلى است که پشت سر قتل دیگرى قرار مى گیرد این واژه در مورد آن به کار رفته است.(20)