قشتمور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قشتمور. [ ق ُ] (اِخ ) از امراء لشکر مغول است در خراسان که به فرمان الناصرلدین اﷲ با بیست هزار مرد از شجاعان رجال و سروران ابطال نامزد گردید تا سلطان جلال الدین را که به سوی بغداد روی آورده بود از آن نواحی براند. رجوع به تاریخ جهانگشای جوینی چ لیدن ج ٢ ص ١٥٢ و ١٥٥ شود.