قشبری

قشبری . [ ق ُ ش ُ ] (اِخ ) علی بن محمدبن احمد انصاری، مکنی به ابوالحسن . از محدثان است . وی حدیث را در شهر اصفهان از ابوالفتوح اسعدبن محمودبن خلف عجلی و محمدبن زید کرانی فراگرفت و در بخارا و سمرقند خود حدیث گفت . در هندسه نیز وقوف داشت . در شهر سمرقند وفات یافت . (معجم البلدان ).

قشبری . [ ق ُ ش ُ ری ی ] (ص نسبی ) نسبت است به قشبرة. (معجم البلدان ). رجوع به قشبرة شود.