قشام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قشام . [ ق ُ ] (اِخ ) نام کوهی است . (از معجم البلدان ).
قشام . [ ق ُ ] (ع اِ) باقی مانده ٔ بر خوان و جز آن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ آفتی است که خرمابن را رسد. (مهذب الاسماء). ◄ (اِمص ) بارافتادگی خرمابن قبل ِ برابرشدگی غوره ٔ آن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).ان ینتفض النخل قبل استواء بسره . (اقرب الموارد).
قشام . [ ق َ ] (ع اِ) پوستین پشمینه . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).