قسر

(ق س) (ص.) کسی که در قمار نه باخته و نه برده باشد.<br>

(قَ) [ ع. ] (مص م.)به زور به کار واداشتن.

(ق س) (ص.) کسی که در قمار نه باخته و نه برده باشد.

قسر. [ ق ِ س ِ ] (ص ) بی حاصل . نازا. عقیم . عاقر. سترون . - قسر دررفتن حیوان ؛ بار نگرفتن و نزادن و حمل برنداشتن آن هنگام جفت گیری . - ◄ و در کنایه به معنی هر کاری است که به نتیجه نرسد. - قسرکُس ؛ ناسزائی است که بزنان گویند یعنی زنی که فرزند نتواند آوردن .

قسر. [ ق َ ] (اِخ ) نام کوه سراة است که در حدیث نبوی وارد شده است . رجوع به معجم البلدان شود.

قسر. [ ق َ ] (اِخ ) نام مردی است . (منتهی الارب ).