قزل

(قِ زِ) [ تر. ] (اِ.) سرخ، قرمز.<br>

(قِ زِ) [ تر. ] (اِ.) سرخ، قرمز.

قزل . [ ق ِ زِ ] (ترکی، ص ) سرخ و احمر. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). ◄ (اِ) طلا. ذهب . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ).

قزل . [ق َ ] (ع مص ) برجستن . ◄ لنگان رفتن . قزلان . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به قزلان شود.

قزل . [ ق َ زَ ] (ع اِمص ) لنگی زشت . ◄ باریکی ساق از لاغری . ◄ لنگی وباریکی ساق با هم . ◄ (مص ) رفتن به رفتاربریده پای . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ خرامیدن . (منتهی الارب ). تبختر. (اقرب الموارد).

سرخ