قزانچال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قزانچال . [ ق َ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان بشاریات بخش آبیک شهرستان قزوین واقع در ١٦ هزارگزی باختر آبیک و ٦ هزارگزی راه شوسه . موقع جغرافیایی آن جلگه و هوای آن معتدل است . سکنه ٔ آن ١٢٠ تن . آب آن از قنات و محصول آن غلات و چغندرقند. شغل اهالی زراعت و صنایع دستی زنان جاجیم بافی و جوال بافی است . راه مالرو دارد، و از کاظم آباد میتوان ماشین برد. ساکنین از طایفه ٔ مافی هستند و تغییر مکان نمی کنند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).