قرطالة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قرطالة. [ ق ِ ل َ ] (ع اِ) تنگبار خر. (منتهی الارب ). برذعة. (اقرب الموارد). رجوع به قرطله شود.