قردد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قردد. [ ق َ دَ ] (اِخ ) کوهی است . (منتهی الارب ).
قردد. [ ق َ دَ ] (ع اِ) زمین درشت بلند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج، قرادد، قرادید. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ اعلای پشت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ (اِمص ) سختی و تیزی سرما. (منتهی الارب ). ◄ (اِ) روی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). وجه . (اقرب الموارد).