قذم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قذم . [ ق ُ ذُ ] (ع ص، اِ) چاههای پست فرورفته . (منتهی الارب ) (آنندراج ). الابارالخسف . (اقرب الموارد).
قذم . [ ق ُ ذَ ] (ع ص ) مهتر بسیار بخشنده . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ به یک بار مال جید دهنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
قذم . [ ق َ ] (ع مص ) به یک بار مال نیکو دادن کسی را. (از منتهی الارب ).