قذف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قذف . [ ق ُ ذَ ] (ع اِ) ج ِ قُذفَة. (منتهی الارب ). رجوع به قذفه شود.
قذف . [ ق َ ذَ ] (ع ص ) دور.(منتهی الارب ) (آنندراج ). گویند: نوی قذف و تیه قذف و منزل قذف و فلاة قذف ؛ ای بعیدة. (منتهی الارب ). ◄ جائی که در آن بلغزند. ◄ (اِ) کرانه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). رجوع به قَذْف شود.
قذف . [ ق ُ ] (ع اِ) کرانه . ◄ جانب . (منتهی الارب ) (آنندراج ).