قذر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قذر. [ ق َ ] (ع ص ) پلید. (منتهی الارب ) (آنندراج ). قَذِر. قَذُر. قَذَر. (منتهی الارب ). ◄ (مص ) پلید بودن . (اقرب الموارد). پلید شمردن . ◄ کراهت داشتن . (منتهی الارب ).
قذر. [ ق َ ذِ ] (ع ص ) پلید. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به قَذر شود.
قذر. [ ق َ ذُ ] (ع ص ) پلید. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به قَذر شود.