قدید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قدید. [ ق َ ] (ع ص، اِ) گوشت کفانیده ٔ پاره کرده یا گوشت به درازا بریده ٔ خشک کرده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ گوشت نمک سود خشک کرده . (بحر الجواهر). ◄ جامه ٔ کهنه . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
قدید. [ق ُ دَ ] (ع اِمصغر) گلیم کوچک خطدار. (منتهی الارب ) (آنندراج ). مصغر قَدّ. ◄ مصغر قِدّ. ◄ مصغر قدد به معنی فِرَق . (معجم البلدان ).
قدید. [ ق ُ دَ ] (اِخ ) نام مردی است . (منتهی الارب ).