قدیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قدیة. [ ق َ دی ی َ ] (ع اِ) هدیه . (ناظم الاطباء).
قدیة. [ ق َ دی ی َ ] (ع ص )دیگ خوشبوی ناک طعام . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
قدیة. [ ق ِ ی َ ] (ع اِ) روش . رسم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ عادت . ◄ حالتی که شخص در آن است . (ناظم الاطباء). گویند: خذ هدیتک و قدیتک ؛ ای فیما کنت فیه . (ناظم الاطباء).