قدسی هروی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قدسی هروی . [ ق ُ ی ِ هَِ رَ ] (اِخ ) (مولانا...) هروی است و شیرین گفتار و شیرین کردار است، و مرض لقوه دارد، و از این جهت آب بسیار بی اختیار از دهان او روان است و قطره قطره از آن چکان، و در این بیت گفته : با وجود چنین دهن که مراست شعر گویم که آب از آن بچکد. (ازمجالس النفایس چ بانک ملی ص ١٩٠). این مطلع هم از او است : ای که منعم میکنی از دیدن آن گل عذار حالت دل را نمیدانی مرا معذور دار. (مجالس النفایس چ بانک ملی ص ١٩٠).