قدرون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قدرون . [ ق َ ] (اِخ ) (وادی سپاه ) و آن وادی است که از مسافت یک میل و نیم به شمال غربی اورشلیم مانده شروع نموده تا به زاویه ٔ دیوار شمال شرقی امتداد یافته از آن پس به طرف شرقی شهر سرازیر شود و آن را وادی یهوشافاط نیز گویند و فیمابین حصار شهر از طرف مغرب و در میانه ٔ کوه زیتون و تل المعصیة از طرف مشرق واقع گشته از آن پس رو به ماربارسایا جائی که به وادی الراهب مسمی است سرازیر شود و از آنجا رو به دریای لوط امتداد یافته و در آنجا به وادی النار مسمی شود. در همین وادی است که تماثیل معکه را سوزاندند. (اول پادشاهان ١٥:١٣ و دوم تواریخ ایام ١٥:١٦). و تمام اسباب پرستشهای ناراستی که باعث ناپاکی هیکل خداوند میشد در همین وادی ریخته شد. (دوم تواریخ ایام ٢٩:١٦ و ٣٠:١٤). و پس از اینها گورستان شد. و از جمله اشخاصی که از این وادی گذر نمودند یکی داود است در زمانی که از حضور ابشالوم فرار مینمود. (دوم سموئیل ١٥:٢٣). و همچنین وجود مبارک مسیح هم در وقت رفتن به باغ جتسیمانی از این وادی عبور نمود. (کتاب یوحنا ١٨:١) (قاموس کتاب مقدس ).