قحث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قحث . [ ق َ ] (ع مص ) آغازنمودن از آخر چیزی . (منتهی الارب ). گویند: قحثت الشی ٔ قحثاً؛ آغاز نمودم از آخر آن چیز. (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قحث . [ ق َ ] (ع مص ) آغازنمودن از آخر چیزی . (منتهی الارب ). گویند: قحثت الشی ٔ قحثاً؛ آغاز نمودم از آخر آن چیز. (منتهی الارب ).