قبون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قبون .[ ق ُ ] (ع مص ) رفتن در زمین . (منتهی الارب ) (آنندراج ). گویند: قبن قبوناً؛ رفت در زمین . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قبون .[ ق ُ ] (ع مص ) رفتن در زمین . (منتهی الارب ) (آنندراج ). گویند: قبن قبوناً؛ رفت در زمین . (منتهی الارب ).