قبض جان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قبض جان . [ ق َ ض ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گرفتن روح . گرفتن جان : همی فرست به تسلیم و قبض جان ملکی که از سلامت ایمان بود بشیر مرا. سوزنی . - قبض کردن جان ؛ گرفتن جان : از پی تهذیب ملک قبض کنی جان خصم کز پی تریاک نوش نفع کند زهرمار. خاقانی .