قاید
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یِ) [ ع. قائد ] (اِفا.)پیشوا، رهبر، فرمانده، سردار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(یِ) [ ع. قائد ] (اِفا.)پیشوا، رهبر، فرمانده، سردار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاید. [ ی ِ ] (ع ص ) قائد. رجوع به قائد شود.
قاید. [ ی ِ ] (اِخ ) خزیمةبن خازم نمشلی . وی در بغداد نزد خلفاقرب و منزلتی داشت و درب خزیمة به وی منسوب است . شاید اصل او از خراسان باشد و تا هنگام مرگ در بغداد بسر برده است . وی از محمدبن عبدالرحمان بن ابی ذئب روایت کند و یعقوب بن یوسف اصم از او روایت دارد. او در شعبان سال ٢٠٣ هَ . ق . وفات یافت . (الانساب سمعانی ).