قایتبای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قایتبای . (اِخ ) ملک اشرف ابوالنصر قایتبای محمودی ظاهری . وی هفدهمین شاه از شاهان چرکس (جراکسه ) است که به سال ٨٧٢هَ . ق . بتخت سلطنت نشست و در ٢٩ ذی القعده ٔ سال ٩٠١هَ . ق . وفات یافت . خواجه محمود وی را به مصر جلب کرد و به خود منسوب داشت و برسبای او را خرید و ظاهر جقمق او را آزاد ساخت و او به وی منسوب گردید و در مراتب حکومتی ارتقاء یافت تا به منصب اتابکی رسید. وی شاهی جلیل القدر و بزرگ منش بود و در کارهای خیر سعی و کوششی فراوان داشت . سه مدرسه و چند قلعه در مکه و مدینه و بیت المقدس بنا کرد و در مصر و شام و غزه آثار بزرگی از خود به یادگار گذاشت . او از مصر به فرات رفت و از آنجا به سال ٨٨٤ به حج عزیمت نمود و جنگهائی میان او و سلطان بایزید اتفاق افتاد و سپس قرار صلحی بین او و سلطان بایزید به سال ٨٩٦ منعقد گردید. او راست : ١- رحلة فی فلسطین و سوریا (به سال ١٤٧٧ م .). این کتاب به نام «القول المستظرف فی سفر مولانا الملک الاشرف » معروف است و به اهتمام استاد لنزونی در ایتالیا طبع شده است . (معجم المطبوعات ج ٢ ستون ١٤٩٢ و زامباور ج ١ ص ١٦٤). و رجوع به اشرف (قایتبای ) شود.