قایاتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قایاتی . [ تی ی ] (اِخ ) حسن بن محمد از شاعران است و دیوان شعر دارد. دیوان قایاتی مشتمل است بر قصائدی در یادآوری آرایش زنان مصری و جلوه ٔ آنان در انجمن های رقص و در ستایش و مدح و جز اینها از سائر فنون ادبیات، جزء نخست از دیوان در مصر به سال ١٣٢٨ هَ . ق، ١٩١٠م . بطبع رسیده است . (معجم المطبوعات ج ٢ ص ١٤٩١).
قایاتی . [ تی ی ] (اِخ ) محمدبن عبدالجواد مصری . وی به سال ١٢٥٤ متولد شد و تا به سال ١٣١٩ حیات داشت . نسبت وی به قایات است . تألیفاتی دارد. او راست :١ - خلاصةالتحقیق فی افضلیةالصدیق (این در رد احتجاج مأمون است علیه عالمان بغداد) در آغاز آن گوید: هذا کتاب حملنی علیه ما فی العقدالفرید مما نسبه المأمون بن هارون الرشید و هو احتجاجه علی فقهاء بلده و الزامهم برأیه و معتقده من تفضیل امیرالمؤمنین علی علی الصدیق الاکبر الخ . این کتاب در مطبعه ٔ اسلام در ٥٢ صفحه به سال ١٣١٣ به طبع رسیده . ٢ - السنة و الکتاب فی التربیة والحجاب، این کتاب در مطبعه ٔ موسوعات به سال ١٣١٩ به طبع رسیده . ٣ - نفحةالبشام فی رحلةالشام، در این کتاب از سفر خود با برادرش شیخ احمد به دیارشام به دنبال حوادث عرابیه یاد کرده است . پاکنویس این کتاب به سال ١٣١٣ بپایان رسیده است و به سال ١٣١٩در ٢٠٠ صفحه در روزنامه ٔ الاسلام طبع شده است . ٤ - وسیلةالوصول فی الفقه و التوحید و الاصول و به آن نیز وسیلة المقاصد فی الفقه والاصول والعقائد گفته میشود و آن فقهی است شافعی و منظوم و به سال ١٣٠٦ در مصر به طبع رسیده . (معجم المطبوعات ج ٢ ستون ١٤٩١ و ١٤٩٢).