قاچیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاچیان . (اِخ ) دهی است از دهستان تیلکوه بخش دیوان دره ٔ شهرستان سنندج در ٣٦هزارگزی شمال باختری دیوان دره و چهارهزارگزی جنوب شوسه ٔ دیوان دره به سقز واقع، زمین آن کوهستانی و هوای آن سردسیر است . ١٣٠ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه و محصولات آن غلات و توتون و عسل و شغل مردم زراعت و گله داری است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).