قاچاقچی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاچاقچی . (ترکی، ص مرکب ) کسی که مال التجاره ٔ ممنوع الورود و یا ممنوع المعامله بدون کسب اجازه ای از دولت و یا پرداختن گمرک وارد کند یا بفروشد. آنکه کالا از بیراهه گذراند. - امثال : وای به وقتی که قاچاقچی گمرکچی شود.