قاپیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ) (مص م.) نک قاپ زدن، ربودن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دَ) (مص م.) نک قاپ زدن، ربودن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاپیدن . [ دَ ] (مص ) قاپ زدن .ربودن . ربودن به جلدی و چابکی . گرفتن چنانکه سگ پای درویش را، چنانکه لقمه و دیگر چیز را از دست کسی .