قان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قان . (اِخ ) از شهرهای یمن و در دیار نهدبن زیدبن سودبن اسلم بن حاف بن قضاعة و حارث بن کعب است، و گفته اند قوان . (معجم البلدان ج ٧ ص ١٩) (منتهی الارب ).
قان . [ نِن ْ ] (ع ص ) قانی . رجوع به قانی شود.
قان . (ترکی، اِ) گفته اند دم است . (فهرست مخزن الادویه ). خون .