قاموس
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ ع. ]<BR>۱- (اِ.) میانه دریا.<BR>۲- کتاب لغت.<BR>۳- (ص.) رازدار، صاحب سرُ.<BR>۴- ذات، طبیعت.<BR>۵- ذهنیت، نظر.<br>
فرهنگ فارسی معین
[ ع. ] ۱- (اِ.) میانه دریا. ۲- کتاب لغت. ۳- (ص.) رازدار، صاحب سرُ. ۴- ذات، طبیعت. ۵- ذهنیت، نظر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاموس . (اِخ ) نام کتاب لغت عربی فیروزآبادی و برای شناسائی آن رجوع به مقدمه ٔ لغتنامه از صص ٣٣٤ - ٣٣٨ شود.
قاموس . (ع اِ) میانه ٔ دریا. (منتهی الارب ) (غیاث ) (مهذب الاسماء) (آنندراج ): سأل رسول اﷲ عن الجزر و المد، فقال ملک علی قاموس البحر اذا وضع رجله فیه فاض و اذا رفعها غاض . ◄ معظم دریا. (منتهی الارب ). گودترین جای دریا. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). ◄ دریای بسیار آب . ◄ جای دورتک از دریا. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ (ص ) رازدار. صاحب سرّ کسی . ج، قوامیس .
مترادف و متضاد واژهدان
فرهنگ، لغتنامه، واژهنامه رازدار، سرپوش دریا، قلزم
واژگان فارسی سره واژهدان
واژه نامه، فرهنگ، روش، باور، اندیشه