قامع

قامع. [ م ِ ] (ع ص ) قاطع. برنده . بندکننده . برکننده : هو [ الحصرم ] عاقل للبطن و قامع للمرة و الدم . (ابن بیطار). رب الحصرم قامع للدم و الصفراء. (ابن بیطار). ◄ شکننده . (آنندراج ) (غیاث اللغات ). خوارگرداننده . (آنندراج ) (غیاث اللغات ). کوبنده . (آنندراج ) : ادیان به علی راست شد ابدان به تو زیراک تو نافع مؤمن شدی او قامع کفار. سنائی . ملک الملک کشور پنجم قامع اوج اختر پنجم . خاقانی . ◄ اسب که یکی از زانوهای آن ورم کرده باشد. (آنندراج ) (ناظم الاطباء).